Gisteren was een lange dag waarin veel gebeurde en gezegd werd, één ontmoeting blijft in mijn hoofd zitten. Een goede vriend noemt mij altijd Lady Ti. Onderweg al warm en moe stuit ik op een verlaten schuur met een tekst. Ik schiet in de lach, kortweg vertaald staat er: Jesus ontfermt zich over Ti.

Ik ga even zitten en er komt een Nederlands stel uit Zeeland. In het gesprek maakt hij de opmerking”na de camino ben ik vrij”. Al lopende denk ik: ” Ik ben vrij óp de camino”.

Vandaag maar 10 km. Morgen een rustdag, dan wil ik naar speciale baden al uit de Romeinse tijd. Mijn bagage is al met de taxi vooruit. Vandaag heb ik voldoende water meegenomen en dat is nodig. Het dorpje uit is nog wel leuk. Wel raar, nu ligt echt alles achter mij en ga ik echt aan een nieuw traject beginnen.

Het is niet mijn weg vandaag. Oversteken van verkeersrotondes. Grote stukken gewoon over de weg in de brandende zon. Soms een stukje door wat meer groen, maar dan is het zompen door water en modder. Ik ben blij als ik arriveer in Baños de Montemayor. Een heel mooi bed met een eigen nisje roept heel hard en ik duik er gelijk in.

Beetje dom blijkt later, want dan is het siësta en zijn alle restaurants dicht. Het is buiten om 15.00 u ook nog veel te heet. Hup, terug naar de herberg. Met cakejes van het ontbijt en Maria koekjes red ik het nog wel. ‘s Avonds om 20.00 u gaan de restaurants pas open. Te laat voor mij. Ook het winkelen lukt niet. Ik moet een zonnehoed en zonnebrandcrème. Nou ja, morgen ben ik toch nog een dag hier. Na wat tapas terug naar de Herberg.

De Herberg is in een museum met de geschiedenis van de Via de la Plata. Al kijkend en lezend weet ik het zeker: ik heb tijd voor alles en iedereen, ik ben vrij op de camino!