Rustdag in Tábara
Mijn zolderkamertje knus en warm, voelde als een thuis en is heerlijk rustig. Ik heb de vorige avond nog gevraagd of twee nachten mogelijk was. Helaas niet. Wel in de Herberg. Tijdens het ontbijt vraag ik het nog een keer, met een stil schietgebedje. Yes, het kan toch! Na het ontbijt ga ik direct naar boven. Het bed is nog heerlijk warm.
De nieuwe schoenen moeten natuurlijk wel een beetje worden ingelopen. Ik maak een rondgang door het dorp. In de middeleeuwen woonde hier een illustrator van (kerkelijke) boeken. Ik begrijp dat er zelfs een soort school was. Zijn boeken zijn nu in de meest belangrijke musea te vinden. Het jammere is wel dat de kerk nu volhangen is met grote doeken waarop de illustraties zijn weergegeven. Te modern op deze plek en met deze onderwerpen.
Als ik later wil gaan eten neemt een van de barmevrouwen mij bij de hand, ik moet naar de eerste etage. Oei, daar is dus een hele grote eetzaal en de pelgrims die ik steeds niet gezien had.
De schoenen lopen prima. Vandaag goed gegeten en gerust. Tevreden zoek ik in de nok mijn holletje weer op.