Sharon en ik treffen elkaar nog net in de ontbijtzaal. Gisteravond samen gegeten en verdwaald bij het zoeken naar het restaurant, Google stuurde ons met een omweg naar een bar met dezelfde naam. Ik wil nog ontbijten, zij is klaar. Beiden hebben we de kamersleutels in onze hand en weten niet waar we ze moeten laten. Samen met een Spanjaard vind ik de box voor de sleutels en daarna op weg.

Wederom schitterend weer en een mooie route. Omstreeks 10.00 uur een appje. Waar ik de kamersleutel heb gelaten. Hier snap ik niets van. Ik antwoord dat een Spaanse man en ik ze samen in een sleutelbox gegooid hebben. Ik ontvang een verontschuldiging, de man heeft het bevestigd. Maar de sleutel is er niet!
Ik laat de appjes voor wat ze zijn –  ik heb de sleutels ingeleverd, dus niet mijn probleem – en geniet van de dag. Zagen we gisteren al een kudde schapen met een schaapherder op de fiets, nu zijn er koeien op de weg eveneens begeleid door een man op de fiets. De nieuwe tijd. 
Ik loop omhoog, rond een berg, over een mooi bospad weer naar beneden en over een rotspartij weer omhoog. Soms word ik ingehaald, maar we lopen allemaal ongeveer in hetzelfde tempo en net als voor mij is het vele klimmen en dalen ook voor de anderen vermoeiend. Ik ben blij als het dorpje van mijn bestemming in zicht komt. De gemeentelijke herberg ligt in het dorp, mijn bestemming ongeveer 1,2 kilometer ervoor.

Door middel van een code kan ik naar binnen en de eigenaar vertelt mij dat er later iemand komt om af te rekenen. Ik aarzel geen moment. Gisteravond veel gegeten, dan  kan het nu wel wat minder. Ik zet geen stap meer. Ik vraag of de vrouw voor mij wat kaas en tomaten wil meenemen. Daarna wil ik gaan douchen. Ik pak mijn spullen en wat valt eruit? Een stel sleutels!!! Ja, mijn sleutels. Ik snap er niets van. Ik bel Sharon. Nee, zij had haar sleutels niet ingeleverd. Ze wist immers niet waar. Ze had ze op de ontbijttafel laten liggen. Ik heb die aangezien voor de mijne en de hare dus in de box gegooid. We hebben allebei gauw gebeld en morgen gooi ik ze hier in de bus!
Met nog cup a soup, een mandarijn en heerlijk brood met chorizo, kaas en tomaten, kijk ik op het balkonnetje terug op een geslaagde dag.